Elftalpagina van S3
Klik hier om naar de informatiepagina van S3 te gaan
HONSELERSDIJK 3 - MONSTER 3 5-1 (28 januari 2012)
Deze zaterdag was Di Laider er niet bij vanwege de verjaardag van zijn dochter, en ik weet niet of het daardoor kwam, maar voor de wedstrijd tegen Monster was een absoluut all-time record van zeventien spelers beschikbaar, overigens wel in uiteenlopende gradaties van fitheid. In het doel had Janco voor adequate vervanging gezorgd in de persoon van good-old Frans van Dijk. Verder waren Ruud en Ruk er weer bij, en de kersverse vader Ard, maar het meest opvallend was de rentree na 364 dagen van Deuk. Nog opvallender was, dat hij bij coach Di Kraan meteen ook maar een basisplaats opeiste, waardoor het tevoren zorgvuldig overdachte tactische concept voor de eerste helft meteen de prullenbak in kon. De overmaat aan spelers leidde ook direct tot een kledingprobleem, maar gelukkig was er in het ballenhok nog een tas met een shirt en wat sokken, waardoor iedereen adequaat gekleed aan het duel kon beginnen. Onder leiding van scheidsrechter Stanley werd om kwart voor drie afgetrapt onder frisse, maar zonnige omstandigheden. Ten opzichte van de uitwedstrijd, toen er binnen een halve minuut al gescoord werd, kwam het duel wat moeizaam op gang. Het spel verliep wat slordig waardoor Monster vrij makkelijk overeind bleef en na onnodig balverlies zelfs de score wist te openen. Vijf minuten later echter was het Marcel die uit een corner van Barry de bal met hoofd en schouder in het doel wist te werken: 1-1. Het spel werd iets beter, maar verre van geweldig, maar voor rust stoomde Barry na een een-twee met Dre op op rechts, trok de bal op maat voor, waarna Flaco met een vallende kopbal het afmaakte. 2-1 dus bij de rust, waarna Deuk, begrijpelijkerwijs nog wat voorzichtig en ook verbaal nog wat tam, zijn plaats afstond en met een batterij wissels (Patrick, Leo, Jerry en Maus in plaats van Marko, Dre, Deuk en Dennis) werd de tweede helft gestart. Al snel scoorde Leo met het hoofd op aangeven van Flaco de 3-1 en leek het duel beslist. Monster werd niet echt gevaarlijk, en na kansen voor Flaco en Patrick scoorde laatstgenoemde via een combinatie met de paal de 4-1. Deze goal was Kraan en diverse reservespelers waaschijnlijk ontgaan omdat het op veld 1, ook van grote afstand te volgen, spannender was. Ruk mocht nog wel zijn rentree maken, en ook Dre kreeg nog tien speelminuten, waarin hij overigens al snel uit de draai scoorde. Veel schokkends gebeurde er verder niet meer, waardoor het duel tijdig werd afgefloten en in 5-1 eindigde, waarna in de laatste vijf minuten bij het eerste helaas de doelpunten aan de verkeerde kant vielen.
HONSELERSDIJK 3- FC 's-GRAVENZANDE 7 4-4 (14 januari 2012)
Na een winterstop van bijna vijf weken en een eerste training met veertien man waarin een bescheiden begin werd gemaakt met het wegwerken van de overtollige calorieen, opgedaan tijdens het kerstrad, kerstborrels, kerstfeest, oud- en nieuw en allerlei nieuwjaarsrecepties, stond als eerste wedstrijd meteen een pittige kluif op het programma, namelijk FC 's-Gravenzande 7, waar kort voor de winterstop nog kansloos van verloren werd.
De ziekenboeg van voor de winterstop was, gezien de aanwezigheid van vijftien man op zaterdag, behoorlijk leeggelopen. De resterende kneuzenlijst bestaat nu nog uit Otto (in het nieuwe jaar nog geen bericht vanuit Maasdijk), Geer(een maand rust in een enkelbrace, tennissen is wel toegestaan), Deuk (denkt aan een voorzichtige rentree in een hiervoor geschikt duel en bij een geschikte stand) en Ruud(rugklachten, maar verwacht volgende week weer fit te zijn). Overigens impliceert de aanwezigheid van 15 spelers niet dat deze allemaal wel volledig fit waren, zo meldde Ruk in de kleedkamer eigenlijk liever niet te willen spelen wegens klachten, waardoor Di Laider, die hem in de basis had gezet, even ontplofte vanwege het late meldingstijdstip.
Op het voor ons, voor een thuiswedstrijd althans, vroege aanvangstijdstip van half een werd er afgetrapt tegen een tegenstander die, mogelijk ter intimidatie, met achttien spelers was afgereisd richting Strijphorst. Na het fluitsignaal van arbiter De Zoete bleek al snel dat, ondanks de vooraf geuite zorgen over de fysieke conditie en het gebrek aan wedstrijdritme, het duel redelijk gelijk op ging. De tegenstander zat er, net als in de uitwedstrijd kort op, maar ondanks dat werd er regelmatig enig gevaar gesticht in de vijandelijke zestienmeter, met name met hoge voorzetten. Verdedigend hadden we de zaken veel beter op orde dan destijds, maar toch stond het na een halfuur 0-2 voor 's-Gravenzande, na een door Dennis veroorzaakte en feilloos benutte strafschop, en een te makkelijk opstomende laatste man van 's-Gravenzande die het vervolgens zelf ook afmaakte. Even dreigde een herhaling van de uitwedstrijd, want de kans op 0-3 liet men liggen, maar vervolgens herpakten we ons, en uit een uitstekende aanval, via Dennis, Dre en Barry, werd de voorzet van laatstgenoemde door Patrick met een fraaie halve omhaal binnengeschoten. Met een niet onoverkomelijke 1-2 achterstand werd de rust bereikt. Na rust, met Marcel, en de inmiddels gearriveerde Jerry in de ploeg voor Marino en Dre, werd de jacht ingezet op de gelijkmaker, maar deze werd ruw onderbroken door de overigens fraaie 1-3 van 's-Gravenzande. Het team toonde na deze tegenslag echter opnieuw veerkracht en binnen vijf minuten legde Patrick de bal terug op uitblinker Maus, die vanaf ruim twintig meter de bal op schitterende wijze in de kruising joeg. De tegenpartij was even de kluts kwijt en hiervan werd niet veel later geprofiteerd. Maus stuurde Flaco in de diepte en diens voorzet werd door Leo binnengetikt: 3-3. Vervolgens gingen beide teams op jacht naar meer, maar was het twintig minuten voor tijd weer 's-Gravenzande dat scoorde, waarbij protesten van onze kant voor een overtreding niet meer hielpen. Voor de derde keer moest er een achterstand worden goedgemaakt, en opnieuw lukte dit, want Flaco wist vanuit de draai in de zestienmeter de bal in het doel te werken. Een kwartier nog te spelen, en met Marko in plaats van de moegestreden Flaco werd op zoek gegaan naar de winnende goal. Deze had kunnen vallen door schietkansen van Jerry, Marko en Barry, maar ook aan onze kant moest Janco een vrije trap tegen de paal kijken om een tegentreffer te voorkomen. Uiteindelijk eindigde het duel in een over negentig minuten terecht gelijkspel en hoefde Ruk tot zijn opluchting niet in te vallen. Jammer genoeg verdwijnt de koppositie wel uit zicht door het nieuwe puntverlies, maar gezien de veerkracht die in dit duel getoond werd en het spel keek Di Laider, na afloop snel vertrokken om te gaan spinnen, toch tevreden terug op het duel.
HONSELERSDIJK 3- EXCELSIOR MAASSLUIS 4 0-5 (10 december 2011)
Donderdag een matig bezochte training, waarin overigens maar weer eens bleek dat achteroverleunen om een voorsprong te verdedigen meestal geen resultaat oplevert, maar wel veel discussies vooraf en achteraf met name over de prioriteiten bij het spelersbeleid om het maar even vaag uit te drukken en naast de broodjes worst ook pittige borrel-, tijger- en andere noten van barman Bar. Zaterdag waren er wel veertien hele en halve spelers (inclusief Michael aanwezig), was Janco uitgeleend aan 1 en had hij zelf vervanging geregeld (Frank van het vierde).
Ondanks het goede weer waren we bepaald nog niet wakker want binnen twee minuten stond het al 0-1 na een misverstand achterin. Vervolgens ging het van kwaad tot erger, want net als we enigszins het idee hadden weer in de wedstrijd te komen lag er weer een bal in het net. Bij tegendoelpunt twee en vier zag de keeper er niet echt goed uit, en bij nummer drie week de muur bij een vrije trap uiteen. 0-4 dus binnen het halfuur, en het is dat keeper Frank nog een strafschop stopte anders had het er nog erger uitgezien. Stelde het derde hier dan niets tegenover? Niet echt veel, maar ondanks het feit dat de tegenpartij jonger, fitter, scherper en sneller was waren er wel degelijk goede kopkansen voor Patrick (over) en Marcel (gestopt door de keeper), en was ook Leo (vanuit de kluts) en met een schot voorlangs vrij dicht bij een doelpunt evenals Marko uit een dieptepass van Flaco. Helaas leverden deze mogelijkheden geen treffers op, waardoor de rust met een behoorlijk kansloze 0-4 achterstand werd bereikt. In de tweede helft kwamen Ricardo, Michael en Dre in de ploeg voor Patrick, Marko en Flaco, al moest laatstgenoemde met enige tegenzin al na tien minuten weer het veld in om de geblesseerde Jerry te komen vervangen. Het spel golfde wat meer op en neer en er kwamen ook kansen voor Leo (vrije kopkans), Ard, en Michael, die met een schot vanaf links de lat raakte. De scherpte was er niet vandaag, want ook van deze mogelijkheden werd er geen enkele verzilverd. Aan de andere kant bleef de tegenpartij gevaarlijker met counters, en na een door Dennis een bal wat ongelukkig op zijn hoofd kreeg, kon de spits doorlopen en de 0-5 maken. Halverwege de tweede helft moest ook Patrick weer terug het veld in om Leo te vervangen. Omdat een tegenstander nog even behoorlijk door het lint ging en ook de keeper nog wat theater maakte werd het nog even onvriendelijk. In tegenstelling tot vorige week lukte het niet meer de stand een wat dragelijker aanzien te geven, waardoor het duel in een ontluisterende 0-5 eindigde.
Een verdiende en terechte nederlaag, die toch lager had moeten uitvallen, enerzijds omdat we er zelf toch wel twee hadden mogen inprikken, en anderzijds omdat de doelpunten toch wel erg makkelijk werden weggegeven.
Vanaf nu ruim een maand de tijd om de scherven weer bijeen te rapen, de nog niet fitte spelers (Marino, Ruk, Deuk, Otto en Marco / in vermeende volgorde van fitheid) op te lappen, de ontstane fricties van afgelopen week uit te praten en op te ruimen, de vakanties en weekeindjes weg te plannen in een vrij weekeinde of na half mei, en de zeker nog niet uitgedoofde kampioensaspiraties weer nieuw leven in te blazen door een klinkende serie overwinningen neer te gaan zetten.
FC 's-GRAVENZANDE 7 - HONSELERSDIJK 3 5-3 (3 december 2011)
De voorafgaande training werd ondanks het weer opvallend goed bezocht. Na afloop ging het niet direct over de wedstrijd van zaterdag, maar raakte Ruk niet uitgepraat over zijn acteerprestaties in de deze week in Naaldwijk opgenomen film. Het team verwacht overigens van onze held op het witte doek wel vrijkaarten voor de premiere… Zaterdag was het afwachten of het duel wel doorgang zou gaan vinden. Aangekomen op 's-Gravenzande konden we tijdens de herkeuring genieten van de avonturen van Leo en zijn hondenfamilie,maar uiteindelijk werd het veld, hoewel later bleek dat diverse gedeelten wel erg waterig en modderig waren, toch goedgekeurd. Na de aftrap werden we meteen behoorlijk in de verdediging gedrongen en onder druk gezet, maar dit leidde verder nog niet tot grote kansen voor de tegenstander. Aanvallend lukte het niet om een vuist te maken, en de keeper van de tegenpartij kreeg pas na een kwartier het eerste werk te doen. FC 's-Gravenzande, met eveneens een geroutineerde ploeg, werd steeds gevaarlijker en kwam halverwege de eerste helft verdiend op voorsprong, hoewel hier wel een door de scheidsrechter niet geconstateerde handsbal aan voorafging. Tien minuten later werd het zelfs 2-0 toen een van richting veranderd schot Janco kansloos liet. Toch kwamen we iets beter in de wedstrijd en een geplaatst schot van Jerry kon nog maar net uit de hoek worden getikt. Even later dacht Leo na een duel met de keeper dat er gefloten was en verzuimde hij de bal in het doel te schieten, maar als je een halve nacht hebt moeten assisteren bij een hondenbevalling kan dit een negatieve invloed hebben op het reactievermogen. Vlak voor rust werd het na een vlijmscherpe counter zelfs 3-0, Janco greep nog wel goed in, maar met enig fortuin caramboleerde de bal in het doel. Een forse achterstand dus, waar, behalve dat de doelpunten enigszins gelukkig tot stand kwamen, niet veel op af te dingen viel. In de tweede helft maakte Maus na drie maanden zijn rentree als linksback en ging Ruud vlaggen. Di Laider bleef in de kleedkamer wachten op Patrick, die na het tweede geholpen te hebben, als een speer richting 's-Gravenzande werd gereden door zijn broer. Het eerste kwartier ging de strijd redelijk gelijk op en kwamen er zelfs enkele kansjes op een tegentreffer. Net toen het geheime wapen Patrick arriveerde counterde FC 's-Gravenzande op de rand van buitenspel naar de 4-0 en was het duel eigenlijk gespeeld. Even later werd een vlagsignaal van Rudolfo genegeerd en werd het zelfs 5-0, waarna Ruud de scheidsrechter in een discussie niet op andere gedachten kon brengen. Een grote afstraffing dreigde, maar uit een corner wist Marcel de eer, voor zover daar bij deze tussenstand nog sprake van kon zijn, te redden. Het werd steeds onvriendelijker in het veld, met o.a. een gele kaart voor Jerry die even een rekening van enkele minuten eerder vereffende. In de laatste vijf minuten wist Flaco met twee treffers de score nog een enigszins dragelijk aanzien te geven, maar meer zat er, zoals eigenlijk de hele wedstrijd niet in, waardoor de eerste nederlaag een feit was.
ARISTON '80 4 - HONSELERSDIJK 3 2-4 (19 november 2011)
Zo druk als het vorige week was, zo rustig was het deze donderdag op de training. Acht man, waarvan slechts vier spelers tot de spelersselectie van het derde behoren en dit lokte een (terechte) nijdige mail van Di Laider uit. Zaterdag was het leed echter weer geleden, want met Michael erbij en de door Kraan geronselde coach van de D-1 (Erik van Velden) waren er op papier liefst vijftien spelers beschikbaar. Op papier althans, maar niet bij aankomst bij Ariston, want een telefoontje leerde ons dat de weer herstelde Flaco nog op de Strijphorst stond omdat hij in plaats van kwart VOOR elf, kwart OVER elf als vertrektijd had gelezen. Gelukkig kon hij met Jaap Koole meerijden, waardoor hij nog net voor het begin van het duel aanwezig was, maar wel op de bank mocht plaatsnemen. Na zes weken trainen voelde ook Ruud zich weer wedstrijdfit en vanwege de gekneusde rib van Marino mocht hij ook direct in de basis starten tegen de studentenploeg uit Delft. Deze ploeg was vandaag wat minder internationaal getint dan in het verleden, maar bleek wel fysiek sterk waardoor er directe al pittige duels moesten worden uitgevochten. De ruimte lag op de vleugels, waar vooral Barry onze gevaarlijkste man bleek en dichtbij een doelpunt was met een kopbal en een schot voorlangs. Na twintig minuten viel deze goal alsnog toen Barry de diepte in werd gestuurd door Dennis en beheerst de keeper wist te passeren. De tegenpartij stelde hier behalve enkele hoge ballen nog niet echt veel tegenover, terwijl aan onze kant Patrick (verre lob net naast) en Dre (strandde op de doelman) kansen kregen op de 0-2. De gelijkmaker viel echter vrij onverwacht, uit een klutssituatie belandde de bal al dan niet in buitenspelpositie bij de spits van Ariston, die de bal naast Janco in het doel schoof. Enige verwijtende blikken van onze kant richting gelegenheidsgrensrechter Marko waren het gevolg. Even later wilde Janco een hoge voorzet binnen het doelgebied plukken, maar werd vervolgens hard, lomp en onbestraft getorpedeerd door een speler van Ariston waardoor hij onzacht tegen het toch al harde kunstgras werd gekwakt. Behalve een verloren en teruggevonden lens en een tand door de lip viel de uiteindelijke schade gelukkig toch mee en kon hij de wedstrijd vervolgen. Tien minuten voor rust reageerde Patrick attent op een steekbal van Dennis en prikte de bal net langs de keeper in het doel. 1-2 dus, een mooie stand om mee te gaan rusten, maar daar dacht de warrig fluitende scheidsrechter anders over, want na een onschuldig duel tussen Ruud en een tegenstander wees hij, zelfs tot verbazing van de meeste tegenstanders, naar de stip. Hevige protesten hielpen, zoals vrijwel altijd, niet, en net als twee weken terug werd ook dit Sinterklaascadeautje vakkundig uitgepakt door de tegenstander. Vlak daarna was het rust, waarin Kraan ondanks de penalty zijn verbazing uitsprak over het feit dat het maar 2-2 stond, en dat dit potje gewoon gewonnen moest gaan worden. Ruud mocht na zijn overigens verdienstelijke rentree weer gaan vlaggen, en verder werden Jerry en Dre vervangen door Flaco, Leo en Erik. Opnieuw hadden we het betere van het spel al leidde dit in de eerste tien minuten nog niet tot grote kansen. Na een snel genomen vrije trap van Patrick leek Flaco de 2-3 te scoren, maar de scheidsrechter keurde het doelpunt af omdat hij de bal nog niet vrij zou hebben gegeven. Dit leverde hem een fikse reprimande op van Flaco op, maar de wraak was zoet toen Patrick uit de opnieuw genomen vrije trap Leo bediende, die alsnog de 2-3 kon binnentikken. Niet veel later was het Flaco zelf die na een individuele actie de wedstrijd in het slot leek te gooien door de 2-4 te scoren. Achterin bleef het wel oppassen voor de snelle uitvallen van de jongere en fittere tegenstanders, maar met veel inzet en soms stevige duels voorkwam de achterhoede nog meer tegendoelpunten. Patrick liet zich nog vervangen door Dre, en de scheidsrechter, regelmatig gesouffleerd door Flaco, floot nu regelmatig in ons voordeel maar tot meer treffers leidde dit niet, waardoor de eindstand op 2-4 bleef steken. Na de consumptie van het huisbier Grolsch werd snel afgereisd richting de Dijk waar de Super Saturday mede vanwege de zege van het eerste op succesvolle wijze vervolgd werd.
HONSELERSDIJK 3 - MAASDIJK 2 3-1 (12 november 2011)
De alarmerende mail van Di Laider betreffende een mogelijk te geringe trainingsopkomst had een verpletterende uitwerking, want maar liefst vijftien trainingsbeesten trotseerden de snijdende wind om een grote partij te spelen. Na afloop ook nog een overvolle bar waarbij ook geblesseerden en leiders aansloten, maar dit had ook een vervelend neveneffect namelijk dat de wekelijkse versnapering vanuit de keuken dit keer aan onze neus voorbijging, mogelijk vanwege het grote aantal personen. Zaterdag bleek de spoeling aanmerkelijk dunner, want naast de bekende afwezigen Flaco en Patrick moest ook Ard afhaken, waardoor Jerry alsnog in de basis startte en IJsbeer bereid was gevonden om als extra wissel te fungeren. Na twee maanden maakte ook Michael zijn rentree in het derde, als linkshalf. Onder, het wordt eentonig, opnieuw zonnige omstandigheden werd om twee uur gestart onder leiding van scheidsrechter De Zoete tegen Maasdijk 2. Dit team begon zeer fanatiek aan het duel en zette vroeg druk waardoor de opbouw van onze kant behoorlijk werd bemoeilijkt. Verder beschikten ze over een paar handige en snelle spitsen waardoor onze achterhoede alle zeilen bij moest zetten om het gevaar te keren. Na een handvol Maasdijkse corners en enkele hachelijke situaties voor het doel was het na een kwartier echter aan de andere (goede) kant wel raak. Jerry brak op snelheid op rechts door de Maasdijkse achterhoede en knalde in de verre hoek raak. 1-0 dus, waarna Maasdijk nog meer aandrong en hierbij ook wat ruimte voor ons weggaf. De beste kansen bleven echter voor Maasdijk, maar het benutten hiervan is ook een kwaliteit en dit liet gelukkig voor ons zwaar te wensen over. Ook was Janco in enkele gevallen een onoverkomelijke sta-in-de-weg en moest Marcel eenmaal met een sliding van een meter of vijf de bal van de doellijn werken. Verder hadden we ook nogal wat overtredingen nodig om het Maasdijkse gevaar te beteugelen, Tien minuten voor rust moest Ruk zich met een bovenbeenblessure laten vervangen door Marko. Vijf minuten voor rust viel dan toch de, gezien de kansenverhouding, onvermijdelijke gelijkmaker. Even leek de tegenstander nog voor rust door te drukken, maar met kunst en vliegwerk werd de 1-1 vastgehouden. In de kleedkamer werd, gezien het aantal mogelijkheden voor de tegenstander, toch enigszins verontrust uitgekeken naar het vervolg van het duel, zeker omdat duidelijk werd dat Jerry de strijd moest staken. Terwijl Kraan broedde op de tactiek voor de tweede helft kwam er gelukkig versterking vanuit het tweede in de personen van Michael en Marco, die Jerry en Dre kwamen vervangen. De rust werd wat uitgerekt om de invallers tijdig aan de aftrap te krijgen, en waar van de andere vijf broederparen (Gardien,van der Voort, van der Ende, Penning en Koole) er de laatste tijd nog maar weinig tegelijkertijd op het veld staan, waren het nu de gebroeders Pronk die op de linkerkant gevaar mochten stichten. Met drie spitsen en wat meer opportunisme en lange ballen naar voren ging de strijd meer gelijk op. Maasdijk schoof regelmatig een tegenstander door, maar in de tegenaanval ontstond daardoor ook meer ruimte voor ons om gevaar te stichten. Twintig minuten voor tijd was het Ricardo die een hoekschop panklaar op het hoofd van Leo legde, die op karakteristieke wijze de bal snoeihard onder de lat kopte. Maasdijk probeerde nog een tandje erbij te schakelen, maar in de tegenaanval kopte Leo op aangeven van Marko op de lat, waarna de attent meegelopen Barry de bal in de rebound overtuigend in het doel ramde. 3-1 dus, maar de strijd was nog niet gestreden, want Maasdijk bleef gevaarlijk, maar de mandekkers Marino, Michael en Marcel hielden hun tegenstanders goed in de gaten, geassisteerd door Dennis en Barry vanuit het middenveld. Hier en daar waren er wel wat overtredingen nodig om de zaak dicht te houden, maar uit de hand liep dit niet. Na een slippertje van Ricardo werd het bijna nog 3-2, en vlak voor tijd moest Janco ook nog twee keer gestrekt naar de hoek om de aansluitingstreffer te verijdelen. Voorin kwam er ruimte op links voor de gebroeders Pronk en op rechts voor Dennis, en op aangeven van Leo was Marko met een kopbal nog dichtbij een treffer, maar na een lange laatste vier minuten konden we toch opgelucht ademhalen en de drie punten bijschrijven. Op basis van de hele wedstrijd deed de uitslag geen recht aan de kansenverhouding, maar gezien de veerkracht, strijdlust en rendement in de tweede helft kwam de zege ook niet geheel uit de lucht vallen.
De derde helft, die vorige week vanwege het late tijdstip en de Superparty kwam te vervallen, werd nu in een overvolle kantine dubbel en dwars ingehaald.
MVV’27 4 – HONSELERSDIJK 3 3-3 (5 november 2011)
De wedstrijd tegen medekoploper MVV’27 was vastgesteld op het vervelende tijdstip van kwart over vier. Terwijl diverse oud-spelers en geblesseerden op het balkon al aan de Jupiler zaten, druppelden tegen drieen de spelers binnen voor het vertrek naar Maasland. Beide Laiders hadden om uiteenlopende redenen (o.a. verjaardag) zich afgemeld, waardoor de technische leiding voor deze belangrijke wedstrijd in handen lag van het illustere duo Maus en Deuk. Veertien spelers, inclusief Vincent van het tweede, waren beschikbaar, van de fitte spelers ontbrak alleen Ard, en met Ruk, Vincent en Marko op de zeer ruime bank (ideetje voor veld 2, misschien een mooie klus voor vader Bertus als hij klaar is met het rookhok) kon er worden gestart op het redelijk recent aangelegde kunstgrasveld. Ruud fungeerde weer als assistent-scheidsrechter terwijl vlak na het begin Otto, volgens eigen zeggen dichtbij een voorzichtige rentree op het trainingsveld, zich meldde voor nog meer morele steun. Zoals vooraf verwacht kon worden ging de strijd redelijk gelijk op. Na tien minuten was het de vandaag in goede vorm verkerende Dre, die zich kappend en draaiend ruimte verschafte en met een punter de keeper tot een redding dwong. Even later stichtte ook MVV het eerste gevaar, maar Dennis kon met een sliding de mogelijkheid verijdelen. Langzamerhand kreeg de Dijk het betere van het spel, en halverwege de eerste helft was het Patrick, die op aangeven van Leo de bal vanaf de rand van de zestienmeter op schitterende wijze via de onderkant van de lat in het doel poeierde. De voorsprong gaf ons vleugels, want de tegenstander werd nu steeds meer onder druk gezet, en na een fenomenale aanval over vijf schijven legde Marino de bal panklaar neer voor Leo, maar helaas verdween de bal via de keeper naast het doel. Twee minuten later lag geheel onverwacht de gelijkmaker bij ons in het net, nadat de spits van MVV’27 tussen twee man in de bal fraai inkopte. Het antwoord van onze kant liet niet lang op zich wachten: Flaco stuurde met een prima boogbal Leo de diepte in, die vervolgens met een mooie lob de keeper kansloos liet. Een verdiende voorsprong dus, maar vervolgens verhardde de strijd. Vijf minuten voor rust werd Jerry van achteren neergeschopt door een MVV’er, en waar dieprood op zijn plaats was volstond de scheidsrechter met slechts geel. Jerry moest echter wel de strijd staken en ging hinkend naar de kant en werd vervangen door Vincent. Even later sloeg de vlam helemaal in de pan toen Barry even flink doorhaalde, Ricardo vervolgens een Maaslands oor testte, en daarna zelf op een paar flinke hoeken getracteerd werd. Toen de kruitdampen opgetrokken waren bleek de scheidsrechter voor de rust te hebben gefloten. Na de thee bleek dat de arbiter vanwege alle commotie niet meer verder wilde fluiten, maar bleek een vervanger gelukkig wel beschikbaar, zodat, met de lampen aan, aan de tweede helft kon worden begonnen. Het incasseringsvermogen werd binnen vijf minuten wel weer stevig op de proef gesteld, want een ongelukkige en onopzettelijke bal op de borst van Vincent werd tot onze grote verbazing tot strafschop gepromoveerd. Dit cadeautje werd door MVV'27 vakkundig uitgepakt, waarna de wedstrijd vervolgens beide kanten op kon. Ruk kwam als tactische wissel in de ploeg voor Dre, waardoor Vincent voorin kon gaan spelen, en beide ploegen kregen mogelijkheden, waarbij Leo het dichtst bij een treffer was met een bal op de lat. Twintig minuten voor tijd kwam MVV'27 op voorsprong, toen hun spits met een schot vanuit de draai Janco wist te passeren. Nog een keer werd de rug gerecht, en na tien minuten speelde de scheidsrechter, die het verder kort hield en een prima tweede helft floot, ook in ons voordeel nog een keer voor Sinterklaas, en legde de bal na een twijfelachtige handsbal op de stip. Leo bezweek niet onder de druk en schoot beheerst de gelijkmaker binnen. De laatste tien minuten waren voor de toeschouwers uitermate spannend. Omdat het hele team goed stond bleef de laatste wissel Marko in overleg met de technische staf op de bank. De beste mogelijkheden waren toch voor ons, maar ondanks het goede werk van de achterhoede bleef de dreiging van een Maaslandse treffer toch aanwezig. Uiteindelijk floot de scheidsrechter af en eindigde het duel in een 3-3 remise. Na afloop was er nog enige communicatie tussen Maus, Di Laider, Steef van Erven en aanvoerder Marcel over met name de gebeurtenissen in de eerste helft, maar uiteindelijk bleef alles zoals het was en kon er na het nuttigen van een krat Heineken worden afgereisd richting Honselersdijk. Nog even werd overwogen om met de hele meute bij de jarige coach Johan binnen te vallen, maar hier werd op het laatste moment toch maar van afgezien..
HVC 4 – HONSELERSDIJK 3 2-5 (29 oktober 2011)
Na de vorige wedstrijd duurde het maar liefst drie weken voordat we weer de (kunstmatige) wei in konden voor het spelen van de vijfde competitiewedstrijd. In de afgelopen drie trainingsweken was de opkomst weer gestaag gegroeid van zeven, via tien, naar dertien, en konden ook diverse geblesseerde spelers (Maus, Deuk en Ruud) weer regelmatig aansluiten. Ook de het opkomstpercentage van het derde bij de ledenvergadering was relatief hoog, mede vanwege een tweetal jubilarissen (Maus en Barry). De resultaten van de bierproeverij konden gezien de opzet natuurlijk niet serieus genomen worden, en een dolgelukkige Dre sprak na afloop van de ledenraadpleging al over een 'Dijkse Lente'. Zaterdag bleek er een ruime selectie, inclusief teruggekeerde vakantiegangers, beschikbaar voor het uitduel met HVC, en zelfs de (voor deze zaterdag) al afgeschreven Leo bleek na een bezoek aan de dokter vrijdag op wonderbaarlijke wijze snel hersteld van een ontsteking aan de voet. De bank was dit keer, naast Di Laider, Kraan, Deuk en Maus, zeer geroutineerd, met naast (vergeleken met de anderen) 'jeugdspeler' Dennis, en de ook niet meer piepjonge Ijsbeer, een duo dat samen op een jaar na een eeuw oud is, namelijk Leo en Marko. Na de aftrap was het spel meteen niet bepaald om over naar huis te schrijven, met name door regelmatig balverlies en een gebrek aan scherpte. De tegenpartij werd echter ook niet echt gevaarlijk en na een kwartier was het Patrick die met een verdekt schot de keeper verraste: 0-1. Het spelbeeld veranderde hier niet echt door, maar halverwege de tweede helft wist gelegenheidslinkshalf (een mooi scrabble-woord) Jerry met zijn volgens twitter eerste treffer in het derde de score te verdubbelen. Tien minuten voor rust moest Ricardo met een geblesseerde teen (waar hebben we dat meer gehoord) het veld verlaten en werd vervangen door Dennis. Na een snel genomen vrije trap van Patrick scoorde Flaco met een fraaie lob de 0-3 en leek er geen enkel vuiltje meer aan de lucht te zijn. Ruk, die niet zijn meest gelukkige wedstrijd speelde, had de 0-4 op zijn schoen maar gleed op onnavolgbare wijze uit, hetgeen tot grote hilariteit van de complete bank leidde. Het lachen verging al snel, want uit de tegenaanval scoorde HVC vlak voor rust de 1-3, waardoor de strijd nog niet geheel beslist was. In de rust vertrok keeper Janco volgens afspraak als een speer richting VVOR om daar als reservekeeper bij 1 te gaan fungeren, waarna IJs-(Beer van de Meer) het doel ging verdedigen. Leo nam de plek van Dre in, maar na rust was het in eerste instantie HVC dat op zoek ging naar de aansluitingstreffer. Dit leidde niet tot echte kansen, omdat de verdediging weinig weggaf en waar aanvoerder Marcel, ondanks dat hij volgens zeggen om drie uur het licht uitdeed na de ledenvergadering, toch een degelijke partij speelde. Het Hoekse gevaar werd definitief onschadelijk gemaakt door Ard, die bij een te late sliding een tegenstander (toevallig de beste speler) raakte, waarna deze de strijd moest staken. Vervolgens was het wachten op de definitieve beslissing, maar leverde een serie corners en vrije trappen vooralsnog geen treffer op, ondanks twee goede mogelijkheden voor Leo en een kans voor Dennis. Na een onoverzichtelijke situatie in de zestienmeter hield Flaco het hoofd koel en prikte de bal keurig onder de lat: 1-4. Voor het laatste kwartier kwam Marko in de ploeg voor Patrick, en met een assist op Leo, die keurig inkopte, leverde hij ook een bijdrage aan de score. In de allerlaatste seconde werd keeper IJsbeer, die verder geen moment in problemen kwam, dan toch nog gepasseerd, waardoor de eindstand uiteindelijk 2-5 werd, hetgeen Dre geen pizza, maar pasta opleverde. Terug in de kantine werd moeiteloos overgeschakeld naar de derde helft, en werd de jarige Leo nog luidkeels toegezongen door de gehele groep, dit keer live, en niet zoals enkele jaren terug op de voice-mail.
Volgende week de topper tegen MVV'27, eveneens nog zonder puntverlies. Hiervoor zal er wel moeten worden afgerekend met het kwart-over-vier-syndroom, want in de afgelopen tien jaar gingen alle (drie) duels die om deze tijd gespeeld werden, verloren…
VDL 4 –HONSELERSDIJK 3
1-7 (8
oktober 2011)
Precies elf spelers stonden om half twee klaar om af te reizen richting Maassluis om de strijd aan te binden met Van Der Lely 4. Di Laider had andere verplichtingen, waardoor de technische leiding vandaag op de schouders rustte van het duo Kraan/Deuk… De lange lijst afwezigen bestond verder uit Leo (waarvan boze tongen beweren dat hij nu toch echt aan het afbouwen is gezien het feit dat hij nu al de helft van de competitiewedstrijden gemist heeft), Ricardo, Maus, Otto, Ruud (wel beschikbaar als vlagger), Marco(die er nu achter komt dat de hersteltijd van een blessure na je veertigste dus echt verdubbelt) en Ard, die het tweede hielp om onze vroegere aartsvijand Westlandia 2 een pak slaag te geven.
Gevolg was wel dat de gebroeders Penning, beide nog niet
topfit, in de basis moesten beginnen en het in elk geval zo lang vol dienden te
houden totdat de versterking vanuit het tweede (Ard, Jilles en Quintus)
arriveerde. Na het omkleden in de kleedkamer ter grootte van een bezemkast kon
er op een prima kunstgrasveld worden gestart, onder toezicht oog van
toeschouwers Marco, IJsbeer, Jozef en voorzitter/vader Koole, die overigens in
ruim bemeten dug-out meer ruimte hadden dan de spelers in de kleedkamer. Vanaf
het begin werd er verzorgd gevoetbald, waarbij er veel van achteruit opgebouwd
werd en de ruimte op de vleugels lag. Dit leidde in de eerste twintig minuten
tot schietkansen voor de opvallend actieve Ruk, en Patrick, maar beide keren
ging de bal niet in het doel. Ook Dre zag een kopbal naast het doel verdwijnen.
Ook VDL kreeg een paar mogelijkheden, maar ook deze troffen geen doel, waardoor
de stand na een klein halfuur spelen nog steeds dubbelblank was. Vervolgens was
het Patrick die zich goed vrijspeelde en met een bekeken schuiver vlak langs de
paal de 0-1 op zijn naam bracht. De verder niet onsportieve wedstrijd dreigde
even te ontsporen na een waanzinnige tackle van een Maassluizer op de enkel van
Jerry, maar gelukkig kon hij na de medische hulp van dokter Deuk (die overigens
vergeten was de waterzak te vullen) weer verder. Na een splijtende pass met
(uiteraard) buitenkant links van Flaco liep Dre ondanks de
Concurrenten Lyra 5 en MVV'27 wonnen ook, zodat er nu drie teams zijn met twaalf punten uit vier duels.
HONSELERSDIJK 3 – NAALDWIJK 4 2-1 (1 oktober 2011)
Opnieuw puzzelen voor Di Laiders
om een representatieve selectie op de been te kunnen
brengen. Het tweede had weer spelers geleend, Jerry en Barry, die
respectievelijk een helft en een minuut meededen. In ruil hiervoor zouden
Michel en Marcel van het tweede met ons meedoen, maar omdat er toch voldoende
spelers waren moest laatstgenoemde nog even wachten op zijn debuut in het
derde. Ook Ruk had zich met een blessure afgemeld, maar dit weerhield hem er
niet van om om drie uur een tenniswedstrijd te spelen, tot verbazing van de
gehele groep. Uit de Heul was Alex gecharterd, waarna om kwart voor drie onder
wederom subtropische omstandigheden kon worden afgetrapt, maar niet nadat Di
Laider op beschaafde wijze de tegenpartij op het feit gewezen had dat zij wel
degelijk onze dug-out bezet hielden, waarna men onder protest deze verliet.
In de eerste twintig minuten
viel er voor de toeschouwers, waaronder voor het eerst dit seizoen de nog
steeds revaliderende Otto,
niet zo gek veel boeiends te beleven. Na een kwartier trapte
Patrick zijn al grotendeels versleten schoen definitief aan gort, waarna van de
bankzitters de schoenmaat van Dre het dichtst in de buurt kwam, en Dre in
tegenstelling tot vorige week nu eens zelf iets uitleende, te weten zijn beide
wondersloffen. Patrick moest hier duidelijk aan wennen, want de eerste
schietkans verdween huizenhoog boven het doel in de ballenvanger. Een kwartier
voor rust liet de jarige Ard zien hoe het wel moest, want met een volley
verdween de bal op schitterende wijze in de kruising. De bank ontplofte haast
van enthousiasme, maar vierde de treffer vervolgens op ingetogen wijze, want
vorige week was er enige kritiek gekomen op de diverse, geestig bedoelde,
opmerkingen vanaf de bank naar sommige spelers. Achterin werd er nauwelijks wat
weggegeven, maar behalve een aantal corners en voorzetten kregen we zelf ook
geen opgelegde kansen. Vlak voor rust verschafte Flaco zich in een luchtduel
met twee tegenstanders enige ruimte, en kopte vervolgens beheerst in. De
tegenpartij vermoedde een overtreding en meldde zich tevergeefs bij de
scheidsrechter, die enkele minuten later affloot voor de rust. In de tweede helft,
waarin Patrick het vanwege de schoenenkwestie toch maar voor gezien hield,
kwamen Michel en Alex in het veld, en was het lange tijd wachten op het derde,
allesbeslissende doelpunt. Ondertussen was het goed opletten om heel te blijven
want enkele tegenstanders leken er een sport van te maken om bij een duel ook
consequent ledematen mee te nemen. Dit leidde tot steeds grotere irritatie,
omdat aan onze kant Marcel zich uiteraard ook niet onbetuigd liet. Nadat de
grensrechter een beslissing van de scheidsrechter verbaal aanvocht en
vervolgens weigerde te vertrekken leek de wedstrijd gestaakt te worden, maar na
wat gebabbel kon er toch weer gevoetbald worden. Ondanks kansen voor Ard, Flaco
en de voor de vandaag onzichtbare Leo ingevallen Marko bleef deze treffer uit en
vijf minuten voor tijd kon Naaldwijk na een onoplettendheid bij ons zelfs tegen
scoren. Het
werd toch nog even spannend en na een verre voorzet kon Rick nog net de bal
voor een vijandelijke voet wegroeien, maar toch werd de zege binnengesleept en
blijft de 100% score gehandhaafd.
MONSTER 3 – HONSELERSDIJK 3 1-5 (24 september 2011)
De trainingsopkomst was dit keer aanzienlijk lager dan we in
de afgelopen weken gewend waren, mogelijk dat er een aantal spelers afgeschrikt
was door de aangekondigde weging. Nadat de wel aanwezigen op de weegschaal
waren gegaan bleek dat er dit keer één honderdplusser was (in kilo's dan),
namelijk Marco, zodat het hoog tijd wordt dat hij weer eens serieus gaat
trainen of hardlopen. De weddenschap van Di Laider met Dre had tot resultaat
dat er in de komende weken zeven kratten bier verwacht kunnen worden, één voor
elke kilo boven de negentig. Door nieuwe
blessures (Ruud en Ruk) en vakantiegangers (Leo) was de spoeling redelijk dun
voor zaterdag, waardoor Jobo weer gecharterd was van het tiende, evenals Tom
van het vierde. Marco, die eerder nog had gemeld een helft te kunnen spelen
schitterde, tot ergernis van Di Laider, door afwezigheid, maar om half drie
stonden er toch gewoon elf man + 3 wissels om de strijd aan te binden met het
normaal altijd lastige Monster 3. Alleen hadden we nog geen vlagger, en de toeschouwers
Rendy, IJsbeer, Geer, Goor, Ruud, Maus en Deuk voelden zich niet echt geroepen,
waardoor de nog steeds niet geheel fitte Dre de taak
op zich nam. In een oranjeshirt was het echter niet
toegestaan om te vlaggen, maar gelukkig lag er nog een verlaten wit
trainingsjack op de dug-out wat na enig aandringen door Dre werd aangetrokken
en de wedstrijd tenslotte kon beginnen. Binnen dertien seconden al viel het
hoogtepunt van het duel te noteren: een splijtende pass over veertig meter van
Barry bereikte Flaco die de bal na een keer stuiten met een volley op
schitterende wijze binnenschoot. Dit snelle doelpunt zou de ploeg
vleugels moeten geven, maar hoewel er een overwicht was en de Monsterse keeper
af en toe wat rare capriolen uithaalde, lukte het niet om echt door te drukken
qua doelpunten. Marcel was er tot twee keer toe dichtbij, met een kopbal en een
kans voor zijn chocoladebeen.. Halverwege de eerste
helft kwamen twee, enigszins volslanke speelsters hun witte trainingsjack
ophalen, waarna ze doorverwezen werden naar Dre. Deze bedankte vriendelijk voor
het lenen van het jack, probeerde eerst nog het oranje
shirt binnenstebuiten te dragen, maar dat was ook oranje, en vlagde toen de
rest van de eerste helft maar met ontbloot bovenlijf, waar het overigens prima
weer voor was. In het veld gebeurde er nog wat te weinig totdat Ard een vrije
schietkans kreeg, de bal niet goed raakte, maar de doelman raakte de bal nog
veel slechter zodat deze voor de voeten van Tom kwam die de bal simpel in het
doel kon tikken. De beer was even los en nog voor rust vielen er nog twee
Heulse doelpunten (Flaco en Tom). Monster kon hier weinig tegenoverstellen en
Janco werd nauwelijks op de proef gesteld.
Na rust hadden de meeste Dijkse toeschouwers het wel bekeken en bleven
bij Monster 1 kijken. Jobo kwam Ricardo vervangen, waardoor Jerry laatste man
werd, en Honselersdijk bleef de bovenliggende partij, maar mede door de warmte
en de stand werd er langzaam teruggeschakeld naar een lagere versnelling. Uit
een counter profiteerde Monster en werd Janco voor de eerste keer deze
competitie gepasseerd, maar even later zorgde Tom met zijn derde en het vijfde
Heulse doelpunt voor de 1-5. Een kwartier voor tijd maakte Marko zijn rentree
na anderhalf jaar (de acht minuten van november vorig jaar even buiten
beschouwing latend), en vijf minuten later kwam ook Dre het veld nog in en wist
op aangeven van Tom nog bijna te scoren, maar de bal verdween over het doel.
Even later floot de scheidsrechter af en konden Di Laider en Kraan tevreden
vaststellen dat de maximale score nog steeds gehandhaafd bleef. In de
kleedkamer na afloop begaf een bank het bijna onder
het gezamenlijke gewicht van Barry en de gebroeders Penning, kon Flaco worden
gefeliciteerd met zijn 41e verjaardag, en werd er druk gespeculeerd over wat
Dre dit keer zou gaan eten bij
HONSELERSDIJK 3 – FC 's-GRAVENZANDE 8 2-0 (17 september 2011)
Evenals de voorgaande weken was er donderdag weer een grote groep trainingsbeesten aanwezig, mogelijk vanwege het uitstekende trainingsweer. Waarschijnlijk vanwege de aangekondigde teamweging had Dre verstek laten gaan, terwijl good-old Jozef vanwege het dreigende spelerstekort op zaterdag door Di Laider was opgeroepen, en ter voorbereiding alvast de training mee zou maken. Er ontstond een goede scherpe partij, in door schildersbedrijf Rendy gesponsorde shirts, waarbij er zelfs zonder vaste score-bijhouder Leo geen problemen ontstonden over de stand, want na drie kwartier stond er nog steeds null-null op het denkbeeldige scorebord, totdat Marko in de allerlaatste minuut nog scoorde. De weegschaal van Marco was helaas defect, waardoor de weging nog een week werd uitgesteld en Dre nog een paar kilo's/kratten eraf kan trainen.
De zaterdag dan. Voor Jozef waren zijn inspanningen op de training toch teveel geweest om zaterdag mee te kunnen doen, Barry, Jerry en Ruud vierden (niet gezamenlijk) op verschillende Europese plaatsen vakantie en Maus en Marco waren nog steeds geblesseerd. Daartegenover stond de rentree in het derde van Michael, die in de loop van de eerste helft nog wel wat wedstrijdritme tekort bleek te hebben en het advies van di Laider kreeg om donderdag mee te komen trainen. Ook was de inmiddels vaste trainingsgabber John gebeld om het team aan te komen vullen. Beide Laiders waren dit keer weer present en hadden zich ingesteld op dertien aanwezigen, maar helaas hadden zowel Flaco als Dre zich een halfuur vergist in het (inderdaad lelijk vroege) aanvangstijdstip van half een, waardoor de enigszins ontstemde Laider zich genoodzaakt zag om een speler van het tiende (Jobo, die in de afgelopen jaren al vaker met ons team meespeelde) , dat net hun wedstrijd beëindigd had, voor de eerste helft te contracteren. Onder leiding van scheidsrechter de Zoete werd er onder goede omstandigheden afgetrapt tegen FC 's-Gravenzande 8. Beide teams bleken aan elkaar gewaagd en gaven weinig tot geen kansen weg in de eerste twintig minuten, met de tegenstander als de iets sterkere ploeg. Na vijfentwintig minuten was de eerste grote kans ook voor hen, maar de bal ging naast, en even later moest Janco een wereldredding verrichten om de openingsgoal te verijdelen. Gevaarlijkste man aan onze kant bleek vooralsnog Dennis met een terugspeelbal die luttele decimeters naast de eigen paal verdween. Ondanks dat er niet slecht gevoetbald werd was het enige gevaar van onze kant een schot van Leo vlak voor rust dat echter ruim naast het doel verdween. In de rust bleek Dre toch niet fit genoeg om als speler in te vallen, maar kon hij wel zijn broer aflossen als vlagger, dit tot grote opluchting van de eigenlijke wissel (en beoogde vlagger) Leo.
Flaco kwam in het team voor Michael en John, die een verdienstelijke indruk zou maken, voor Jobo, en het spel golfde nu wat meer op neer, opnieuw zonder direct grote kansen aan beide zijden. Langs de kant werd al gemeld dat de ploeg die als eerste scoorde ging winnen, en dit bleek een kwartier voor tijd zomaar bewaarheid te worden toen Patrick een voorzet van rechts binnenfrommelde. Twee minuten later was het diezelfde Patrick die het zestienmetergebied binnendook en neergelegd werd, waarna Leo de strafschop feilloos verzilverde. De wedstrijd leek gespeeld omdat er achterin niet veel weggegeven werd, maar eenmaal moest Janco nog vol naar de hoek om een tegentreffer te voorkomen. Aan onze kant had Ruk de 3-0 op zijn schoen, maar gaf de bal af aan Flaco, die weliswaar scoorde, maar deze treffer door een twijfelachtig vlagsignaal van de vijandelijke vlagger geannuleerd zag. De zege kwam verder niet meer in gevaar, waardoor de eerste drie punten van de competitie konden worden bijgeschreven.
FC 's-GRAVENZANDE 6 – HONSELERSDIJK 3 4-2 (10 september
2011)
Donderdagavond opnieuw een hoge opkomst: vijftien spelers meldden zich tegen of iets na achten om de traditionele grote partij te spelen. Ook onze keeper, die 's middags in een Heuls etablissement had vertoefd (wat uiteraard binnen de groep tot uiteenlopende speculaties leidde wat hij daar op dat tijdstip te zoeken had) was er, waarna een scherpe partij werd gespeeld, waarbij Ruk zelfs zwaar over de schreef ging door Rendy van achteren neer te sabelen, echter (tot dan toe) nog zonder gevolgen.
Zaterdag waren Di Laider I en II beiden afwezig, waardoor de technische leiding dit keer in handen was van Maus en Deuk. Om kwart voor een op 's-Gravenzande waren er precies twaalf spelers beschikbaar, maar Marcel en Jerry (tot grote ergernis van Di Laider ingehuurd door het tweede) werden in de tweede helft verwacht. Onder leiding van scheidsrechter Gerard Wielaard werd er op het een na verste veld afgetrapt tegen het altijd lastige FC 's-Gravenzande. Binnen tien minuten was het Flaco die de score opende: 0-1. De teams waren redelijk aan elkaar gewaagd, waarbij 's-Gravenzande vooral met vlijmscherpe counters gevaar stichtte. Nadat men eerst een meter voor het doel de bal nog naast wist te krijgen was het na onvoldoende ingrijpen even later wel raak: 1-1. Aan de andere kant zat het ons niet mee, want zowel Leo en Patrick raakten bij een doelpoging het houtwerk. Ook werd de bal bij een overtreding op Patrick binnen de zestienmeter erbuiten gelegd, waardoor ons een elfmetertrap onthouden werd. 's-Gravenzande kreeg echter ook kansen en uit een hiervan werd het nog voor de rust 2-1. De rust kwam voor de meesten, zeker een enkeling die de dag ervoor wat lang op de tennis was gebleven, als geroepen, en ook Janco kon zijn acute hongerklop snel bedwingen met sportdrank en een Mars. Ruud, in de eerste helft tot tweemaal toe omvergekegeld door zijn tegenstander, meldde zich af voor de tweede helft, en liet dit keer het vlaggen over aan de eveneens gewisselde Dre. Rendy en Marcel kwamen in de ploeg, terwijl de eveneens gearriveerde Jerry niet echt meer stond te springen om een invalbeurt en zich nog maar even niet ging omkleden. Weer was het Flaco die met een prima actie wist te scoren en even later stond de lat voor de derde keer deze middag een treffer in de weg. Na twintig minuten kreeg Marcel de bal verkeerd op de schoen, waarna een Breeje Durper kon doorlopen richting Janco en de gastheren weer op voorsprong kwamen. Twee minuten later resulteerde opnieuw een behoorlijk vrije doortocht vanaf de middellijn in de 4-2. waarna het er somber ging uitzien voor wat betreft het bereiken van de volgende ronde. Vijf minuten later eindigde de middag helemaal in mineur nadat Rendy bij een stevig duel met een op het oog zware knieblessure ter aarde stortte. Gezien de ernst van de blessure werd in overleg besloten niet meer verder te spelen, waardoor de 4-2 als eindstand bleef staan. De door de tegenpartij geregelde brancard bleek niet nodig en na hinkend de kleedkamer te hebben bereikt was Rendy bij een verzorgster van 's-Gravenzande in goede handen, waarna hij op advies door zijn broer naar het behandelcentrum werd gebracht.
De rest van de groep keerde terug naar de Strijphorst, waar het op het balkon uitstekend vertoeven was tot ruim na zessen. Alleen de bestelde hapjes lieten enige tijd op zich wachten, want een bestelling per sms door Maus werd door de leider van het barpersoneel (oud-speler Bas T.) met een niet voor herhaling vatbaar sms-je vol met onwelvoeglijke taal beantwoord. Uiteindelijk kon er dankzij enige bemiddeling toch nog gesmikkeld worden, waarbij Marco zich moest inhouden omdat hij (tot zijn eigen spijt) zijn kinderen beloofd had naar de Mac te gaan, of hij hier zich aan gehouden heeft is de vraag..
Volgende week de eerste competitiewedstrijd, waarbij het in de komende week, gezien het aantal afmeldingen en het wederom vroege aanvangstijdstip (12.30 ter informatie voor Kraan) volop puzzelen wordt voor Di Laider om voldoende spelers op het formulier te kunnen zetten.
HONSELERSDIJK 3 – DIE HAGHE 3 6-5 (3 september 2011)
Na een historisch goed bezochte training (negentien aanwezigen) was de spoeling op zaterdag alweer aanmerkelijk dunner. Naast de langgeblesseerden Kraan, Otto, Deuk en Marko (waarbij overigens de twee laatstgenoemden alweer op het trainingsveld zijn gesignaleerd) ontbraken ook nog Marco, Rendy en Maus vanwege blessures en vertoefden de gebroeders Koole in de Ardennen vanwege een familieweekendje.
Sjaak Wubben van het zevende was bereid gevonden om als keeper te fungeren, waarna op het relatief vroege tijdstip van 13.00 onder zomerse omstandigheden werd afgetrapt onder leiding van scheidsrechter de Zoete.
Op het nippertje kon er worden aangetreden in de eigen tenues. De altijd zeer propere Dre achtte het beter om de broekjes nog een keer extra te wassen op zaterdagmorgen, maar werd verrast door een stroomstoring in een deel van de Bospolder, waardoor de wasmachine niet meer open te krijgen was, en het er serieus op ging lijken dat het derde in ondergoed zou moeten gaan aantreden. Gelukkig kwam hij op het briljante idee om met een heftruck de wasmachine naar de verderop gelegen bedrijfsschuur te rijden, waar nog wel stroom was, zodat de machine weer open kon en de broekjes alsnog tijdig gedroogd en meegenomen konden worden.
De wedstrijd, nu. Het duurde even voor het duel enigszins op gang kwam, en Honselersdijk leek de betere ploeg maar de eerste de beste kans voor Die Haghe was meteen raak: 0-1. Even later werd de achterstand zelfs verdubbeld toen eerst Dennis de bal miste en vervolgens keeper Sjaak de bal uit zijn handen liet rollen, waarvan Die Haghe profiteerde. Al snel echter was het Leo die in een direct duel de doelman met het hoofd versloeg en raak kopte: 1-2. Halverwege de tweede helft was het Ruk, die goed doorzette (jazeker!) en de bal voorgaf op Dre die uit de draai a la der Bomber raak schoot. Meteen werd besloten tot een drinkpauze, waarna er in het resterende gedeelte van de eerste helft niet meer gescoord werd. Na rust, met Flaco en Barry in de ploeg voor Ruk en Marino, was het nog voordat de verslaggever gearriveerd was al 3-2 door Barry, maar een minuut later lag de gelijkmaker al weer in het net. Na een kwartier kwam Die Haghe weer op voorsprong toen de keeper niet bij de bal kon en de spits vrij kon inkoppen: 3-4. Opnieuw was het Dre die de gelijkmaker voor zijn rekening nam, ditmaal met een tegendraadse kopbal, waarna er direct weer een drinkpauze volgde. De wedstrijd golfde op en neer met de betere kansen voor De Dijk. Door doelpunten van Flaco, na een prima individuele actie, en Leo leek de wedstrijd met een 6-4 voorsprong in de knip te zitten, en het tegendoelpunt in de laatste minuut bracht de overwinning niet echt meer in gevaar. Het eerste deel van de derde helft vond plaats langs veld drie bij de wedstrijd van het eerste, waar ook oud-trainer van der Toorn aandachtig toeschouwer was en zelfs meldde als KNVB-cursusleider gebruik gemaakt te hebben van bijnamen en gebeurtenissen uit zijn Honselersdijk-tijd. Terug in de kantine lukte het na een weekeindje Grolsch niet bepaald om te wennen aan het zuiderburenbier, maar dit kon, een enkeling uitgezonderd, de derde helft niet bederven.
HBSS 2 – HONSELERSDIJK 3 2-2 (25 augustus 2011)
Na een lange zomerstop en slechts een training stond de door het “trainingsweekend” verplaatste bekerduel op het programma. Omdat wegens het ontbreken van kunstlicht al om 7 uur werd afgetrapt was de warming up erg kort voor de oude spieren. Een aantal spelers ontbrak wegens diverse redenen en ook Marco kon niet spelen nadat hij tijdens het hardlopen bij kwekerij Valniet geblesseerd was geraakt. Al na 15 minuten wist de opvallend fitte elftaloudste zijn 1e doelpunt van het prille seizoen te maken. Ondanks enkele kansen voor beide doelen was dit ook de ruststand. In de 2e helft 3 wissels en ook veel kansen maar o.a. Jerry en Leo troffen de lat. Na de gelijkmaker van HBSS kon Patrick met een fraaie treffer ons weer op voorsprong zetten. Er waren kansen om de wedstrijd te beslissen maar nadat eerst Ruud Janco al onder vuur genomen had moest toch vlak voor tijd een tegentreffer worden geïncasseerd. Na deze 2-2 werd de terugreis naar de Dijk aanvaard en kon iedereen zich mentaal,geestelijk en alcoholisch voorbereiden op het komende trainingsweekend.
VERSLAG 'TRAININGSWEEKEINDE' 2011 S3 (26-28 augustus 2011)
In totaal 22 personen (inclusief oud-spelers en nieuwe aankopen) hadden zich al in januari aangemeld voor het jaarlijkse trainingsweekeinde van ons team in De Bonte Wever. Hoewel, het woord trainingsweekeinde was dit jaar eigenlijk niet helemaal meer van toepassing, want volgens mij voor het eerst in vele jaren konden de voetbalschoenen thuisblijven, en volstond slechts het meenemen van zwemkleding..
Tegen half twaalf hadden Deuk, Jerry, Ricardo, Maus, Marko, Barry, IJsbeer,Geer, Goor, Di Laider, Patrick, Rendy, Jozef, Dre, Marino, Flaco, Ruud en Janco (zo, iedereen is tenminste weer even genoemd..) zich verzameld in café Flaco voor een aanvangsbakkie. Dennis en Ard zouden zich pas op zaterdagmorgen melden, en Leo kon ondanks een overvloed aan ouwelulledagen geen vrij krijgen en zou samen met Kraan pas na de middag vertrekken. Na de indeling van de auto's kon er worden afgereisd met als doel flink door te karren om voor het via Code Oranje aangekondigde noodweer in Assen te arriveren. Ondanks een file van negen kilometer voorbij Utrecht lukte het de meeste auto's toch om ruim voor drieën in een broeierig Assen te arriveren. Een enkeling voelde zich wat minder fit vanwege de consumptie van een te ruime hoeveelheid dropjes, gul verstrekt door chauffeur Janco, maar verder waren er geen problemen. De kamerindeling leverde dit jaar geen problemen op, en nadat iedereen voorzien was van de felgele armband, die ons dit weekeinde onbeperkt eten en drinken zou garanderen, ging de eerste hongerige troep alvast een bodempje leggen in de snackbar. Inmiddels waren de laatste twee auto's ook gearriveerd en werd in de Cafestraat al van de allereerste goudgele Grolsch genoten, in afwachting van de aangekondigde bingo.
Omdat deze bingo in de vorm van een sprookje verteld werd, was het voor de meesten al snel te ingewikkeld en haakten steeds meer mensen voortijdig af om in de Scheepsbar een drankje (of tien) te nemen. Dre had zijn fotoboeken van begin jaren negentig weer meegenomen, waarbij de veranderingen, met name in postuur, bij veel mensen met het jaar pijnlijker duidelijk werden…
Tegen half acht werd het hoog tijd
om het buffet te gaan inspecteren, wat overigens prima in orde bleek.
Vervolgens weer terug naar de Scheepsbar, en aansluitend naar de Bierstube,
maar tot verdriet van Jozef hier geen Duitse schlagermuziek, maar alleen
Nederlandstalige meezingers. Tot overmaat van ramp viel ook de stroom nog uit,
maar na een kwartier kaarslicht was het euvel blijkbaar weer verholpen. Het
publiek bij de livemuziek bleek echter behoorlijk gedateerd, c.q.
gepensioneerd, maar toch waagden Leo en Jozef en later ook Marcel en Deuk zich
tussen de klapperende gebitten en rollators op de dansvloer en oogstten hierbij
succes bij de (wat belegen, maar wel enthousiaste) dames. De sfeer kwam er toch
steeds meer in, maar om half een was het toch echt over en sluiten, wat de
meesten gezien de sinds de aankomst geconsumeerde hoeveelheden niet zo slecht
uitkwam. Flaco zette toen het laatste groepje net het laatste biertje wegwerkte
of al was overgestapt op cola-vieux, als laatste ronde nog even twintig bier
neer, maar dit was net even te veel van het goede om voor sluitingstijd nog
naar binnen te gieten. Het pasjessysteem om de hotelkamer binnen te komen
werkte perfect, tenminste als je je kamernummer nog
wist, en zo stond Deuk enige tijd vertwijfeld met zijn niet werkende pasje voor
kamernummer
Na een relatief lange en ook relatief rustige nacht was iedereen tegen tienen present om te ontbijten.
Ook dit buffet was weer uitstekend verzorgd, en inmiddels waren ook de kersverse bruidegom Ard en Dennis in het hoge noorden gearriveerd om de rest van het weekeinde mee te gaan maken. De helft van de groep had het plan opgevat om niet het hele weekeinde binnen te zitten en vertrok te voet door het Asserbos in de richting van Assen-centrum, en een ander groepje huurde fietsen om de omgeving te verkennen. Op een terras in het centrum kwamen beide groepen elkaar tegen en werd onder het genot van een bakkie de voorgaande avond geëvalueerd. Vervolgens was het hoog tijd om de terugreis aan te vatten, want om een uur stond de enige officiële (sportieve) activiteit op het programma in het zwembad. Klokslag één stond iedereen in badkleding paraat om onder leiding van een enthousiaste instructrice een halfuur intensieve aquajogging-training te ondergaan. Uiteraard ging dit de een aanzienlijk beter af dan de ander, maar na een half uur zwemmen, klauwen, pompen, spartelen en ploeteren kon er nog even bijgekomen worden in het warme bad, terwijl de echte fanatieke zeehonden nog een wedstrijdje snelzwemmen deden, overigens glansrijk gewonnen door good-old Leo. De verbrande calorieën dienden uiteraard snel te worden aangevuld, in eerste instantie met fast-food of broodjes gezond of tonijn, en in tweede instantie met geestrijk Grolsch in de scheepsbar. Daar werd het, ondanks het om het half uur herhalen van het huislied 'Waarheen Waarvoor' steeds gezelliger, zeker toen men verzoeknummers begon te draaien, waardoor Dre, weer helemaal fit na de vorige avond ruim voor twaalven te zijn vertrokken, zich kon uitleven als luchtgitarist. Later werd in de cafestraat een quiz gehouden waarbij de meeste antwoorden door iedereen met meer verstand dan een eencellige wel te raden vielen. De jongere garde van het team was ondertussen een Maria-fanclub begonnen en groot was dan ook de teleurstelling toen deze dame niet de finale van de quiz wist te winnen.
Vervolgens werd het toch weer tijd om een volgende bodem te gaan leggen in het buffetrestaurant, om hierna weer snel terug te keren naar de huisbar. De gemiddelde leeftijd in de caféstraat was nog zeker niet gedaald, hoewel een enkeling tijdens het biljarten het geluk had om in gesprek te raken met een blondine van een veel aantrekkelijkere leeftijd. De prille romance :) werd echter door enkele wat minder nette opmerkingen van de kant al snel in de kiem gesmoord en dat was misschien ook maar beter ook…
Omdat er weinig tot geen animo was voor de karaoke in de Bierstube en het er gezien het aanwezige publiek niet direct naar uitzag dat deze avond een spetterend vervolg zou gaan krijgen, besloot de meerderheid om per taxi af te reizen naar Assen. Een selecte groep, bestaande uit de 's-middags al minder fitte Marko, de door een insectensteek tijdelijk minder valide Rendy, broer Patrick die ook een dipje had, en het rokersduo Di Laider en Rudolfo bleef achter in de Scheepsbar om daar verder te pilsen totdat om kwart voor een twee uitsmijters vriendelijk doch dringend kwamen verzoeken het inmiddels verder geheel ontruimde pand te gaan verlaten.
De avonturen van de Assen-stappers waren op dat tijdstip nog in volle gang en na eerst enkele biertjes genuttigd te hebben in een café, werd vervolgens de Saloon met een bezoek vereerd. Een deel van de groep onder leiding van de Heulse bende zonderde zich af en wisten het tot vroeg in de morgen uit te zingen in het Assense nachtleven. De rest bleef in de Saloon en daar werden hoeden en muziekinstrumenten van de muur verwijderd en vooral Barry toonde zich erg muzikaal. Na sluitingstijd kon Leo met een flinke sprint toch nog de taxi halen en zich zodoende een nachtelijke wandeling besparen. Tussen half vier en half zes arriveerden diverse groepjes weer in hun kamers, sommigen nog enigszins ingedeukt omdat ze met teveel mensen in een taxi waren gepropt. Leo, die om een uur of vijf al heerlijk lag te slapen, werd door de net aangekomen Heulse connectie verrast met een matras boven op zich, waarop ook nog eens mensen gingen dansen. Gelukkig bleek hij dit 's ochtends zonder noemenswaardig letsel te hebben overleefd en zag hij er bij het ontbijt niet beroerder uit dan de anderen.. Het ontbijt werd zo laat mogelijk genuttigd met voor sommigen veel koffie om weer enigszins bij de mensen te komen, waarbij overigens het herstelvermogen van de jongere garde aanzienlijk groter bleek dan bij de oudere hap. Om een uur of elf werden de polsbanden afgeknipt en kon de terugreis worden aanvaard, die ondanks het slaaptekort van de meeste chauffeurs vlotter verliep dan heen, waarna een deel van de groep nog voetbal ging kijken in de Jachthaven, onder het genot van een aantal heerlijke papegaaiensoepjes (citaat wijlen Fritz Korbach).
Het weekeinde zit er weer op, de basis is gelegd voor een lang en zwaar seizoen, waarin di Laider al heeft aangekondigd met niets minder dan een titel tevreden te kunnen zijn. Wordt vervolgd.
